Sekali sekala blog dalam BM ah pulak. Asyik mengblog dalam English, kang orang kata aku eksen lah, tak suka guna bahasa ibunda lah, itu lah, ini lah. Padahal, diorang tak tau apa yang dimaksudkan ngan bahasa ibunda. Kalau ngikutkan, bahasa ibunda ni cam bahasa dalam buku teks. Contoh: "Adakah awak sudah makan, Encik JoeLabi." "Ya, saya sudah makan. Terima Kasih."
Jadahnye aku nak bebual macam tu. Tokey Dewan Bahasa dan Pustaka pon bebual pakai bahasa pasar. Eh, aku nak tengok ah kalau kat bandar ada orang bebual cam tu. Confirmation letter ah memang on the spot 5 orang datang bawak batang paip lepas tu 3-4 ramai ramai. Lepas tu tengok ah brader tu jerit, "Oh, tolong, tolonglah saya *gedebik*. Saya sedang *dushum* dipukul oleh *bik* penjahat yang amat keji!"
Eh, apa ek tadi aku nak cite. Oh yeah, aku sebenarnye dah ada blog, tapi tiba-tiba ada la sorang brader ni, Kayrol (bukan nama sebenar), invite aku jadik cam guest writer kat blog dia ni. So aku accept la. Kang kalau tak accept, esok lusa pc aku kat opis tu tiba-tiba takleh bukak. Naya! Eh, tapi kalau takleh on, cara gak. Takyah keje. Boleh prank call Emmy. Hmm...
Ah, tapi aku dah accept. Layankan aje lah.
Hapa aku nak cite ek? Ha, ni cite best pasal Magic.
Aku ni baru betol belajor magic ni. Saje je, main main kan kepala orang. Aku suka betol tengok bile orang tu terperanjat beruk tengok ilangkan syiling. Nak nak masa tadi aku buat magic kat ada sorang Auntie Cleaner, kita panggil dia Auntie Mariamah (bukan nama sebenar). Kelako gile tgk muka dia. Aku buat trick simple jek, kasik syiling ilang dari atas meja. Lepas tu dia cam, "Eh, butron ah!!! Camana ko buat siak!!!! Cheebaiii!!!" (sebenarnye dia tak la cakap gitu, aku saje je nambah. hehe.)
Lagi satu magic aku buat masa nak balik tadi. Aku cakap la ngan akak kat security tu, "Nak tengok magic tak?" Lepas tu aku pon buat magic yang sama aku buat ngan Auntie Mariamah. Tapi yang bestnye, kalau ikutkan, aku dah kantol bongok sebab trick tu dah terkantol TAPI dia tak perasan. So aku pon teruskan trick bangang aku tu. Lepas dia tgk syiling tu dah ilang, dia betol betol blur gile babi punye. Gua tak bedek, mat! Aku rasa, kalau tak kuat semangat, tu confrim dah kena histeria tahap budak form 5 cam yang kat Brunei tu.
Lepas tu dia tanye aku mana pegi syiling tu. Aku cakap dah takde. Dah masuk ke alam maya. Dia cam tak caye gile babas, tapi realitinye, syiling tu memang dah lesap dari pandangan mata. Sampai aku pon lupe mana aku sendri letak. Wakaka! Peh, apa lagi, aku pon kembang kempis ah idong sebab aku rasa ni magic yang paling sukses yang penah aku buat. Walaupon dah kantol cangkul.
Lepas tu, aku baru nak naik lif, dia panggil balik suruh kasik adakan balik syiling tu. Aku pon dah cam malas malas sbb kali ni cam tak kondifen yang magic ni boleh menjadi. Lepas tu aku pon buat ah, kasik syiling yang awal tadi tu kuar ikut telinga dia. "Huyoooo! Fuck that shit, man! Thats some magical shit, mannn!!"
Er, yang dia cakap tu aku nambah jugak, tapi aku rasa dalam hati dia pikir cam tu kot. Hehe.
Lepas tu masa aku masuk lif, aku tgk dia cam blur blur. Peh, jangan malam ni demam sudah. Esok sapa nak kasik kunci opis kat aku?? Eheh.
Dah abis daa.
Thursday, September 15, 2005
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment